Geschiedenis
Laatst herzien:
ca. 1e eeuw v.Chr.
Huangdi Neijing (Innerlijke canon van de Gele Keizer): fragmentarische teksten van verschillende medische tradities, samengesteld in de Han-periode. Basis van de yin-yangtheorie, qi en orgaansystemen.
200–250 n.Chr.
Shennong Ben Cao Jing: eerste systematische samenvatting van de Chinese kruidengeneeskunde (Oostelijke Han).
196–220 n.Chr.
Shang Han Lun (Verhandeling over koudeschade) samengesteld door Zhang Zhongjing: het eerste medische werk dat de yin-yang- en vijffasentheorie combineert met geneesmiddeltherapie; bron van veel klassieke formules.
1578
Bencao Gangmu (Compendium van de materia medica) van Li Shizhen: een encyclopedie van geneesmiddelen uit de 16e eeuw.
begin 20e eeuw
Chinese modernisten proberen traditionele praktijken in te dammen; behandelaars herorganiseren geselecteerde elementen onder de naam “Chinese geneeskunde”.
1950–jaren 1960
Staatssteun in de Volksrepubliek China, gestandaardiseerde leerboeken, integratie met de moderne geneeskunde; “barrevoetsdokters” vanaf 1968 (Culturele Revolutie).
2015
Nobelprijs voor de ontdekking van artemisinine (Tu Youyou), geïnspireerd door een oude kruidentekst.
2019 – 2022
De WHO neemt de ICD-11 aan met een aanvullend hoofdstuk over traditionele geneeskunde; van kracht sinds 1 jan. 2022.