Concepten

Wat is traditionele Chinese geneeskunde

TCG beschrijft het lichaam niet als een anatomie van organen, maar als een netwerk van functies en verbanden. Ziekte wordt gezien als een disbalans, waarnaar een behandelaar zoekt aan de hand van een patroon van samen optredende tekenen: pols, tong, spijsvertering, slaap, stemming, gevoelens van warmte of kou.

“TCG” in de huidige zin is een constructie uit de 20e eeuw. Na 1950 heeft de Volksrepubliek China haar onder staatsbescherming georganiseerd, de leerboeken gestandaardiseerd en haar gecombineerd met de moderne geneeskunde. De huidige TCG is dus een historisch gelaagd geheel van oude teksten, regionale tradities en moderne systematisering.

Kernbegrippen die in TCMCheck worden gebruikt

De vragenlijst beoordeelt acht tendensen. Het zijn vereenvoudigde “patronen” uit TCG-leerboeken, geen medische diagnoses:

• Qi: drijvende levensenergie, verbonden met beweging, warmte, spijsvertering en afweer. Qi-tekort: vermoeidheid, zwakke stem, neiging om snel verkouden te worden.
• Yang: de verwarmende, activerende kant. Yang-tekort: kouwelijkheid, koude handen en voeten, weinig drijfkracht.
• Yin: de koelende, bevochtigende, kalmerende kant. Yin-tekort: droogte, middaghitte, nachtelijk zweten.
• Bloed (Xue): een voedende substantie die slaap en rust van de geest ondersteunt. Tekort: bleekheid, duizeligheid, droog haar en droge nagels.
• Vocht en slijm: een zware, kleverige ophoping van vloeistoffen: zwaar gevoel, zwelling, slijm.
• Qi-stagnatie: slecht stromende energie, vaak verbonden met stress en spanning.
• Inwendige hitte: een overactieve, verwarmende neiging.
• Bloedstase: verstoorde doorbloeding, stekende pijn, donkere lippen.
• Tongdiagnostiek: kleur, beslag, vochtigheid en vorm van de tong worden in de TCG als één indicator beschouwd. Een foto kan slechts een oriënterend hulpmiddel zijn, geen onderzoek.